Hinterlands (2016)

Yapısalcı ve aynı zamanda muğlak bir form aracılığıyla görüntünün gerçekliği, gün batımını ve ağaçları geride bırakarak soyuta yaklaşıyor. Görüntünün karanlığına girdiğimizde, gerçek gözünü ortaya çıkarıyor: Sesli ışıktan ve Bilinmeyen'in kalıntılarından başka hiçbir şeyin olmadığı gerçekliğin saf dokunsal enerjisi.