Horizon (1964)

Sezon 39: Bölüm 8

Dünya Ticaret Merkezi devrim niteliğindeki tasarım ilkeleri üzerine inşa edildi. Geleneksel mimari ve yapısal teknikleri tersine çevirdi. İnce bir çelik ağdan inşa edilen tasarımı verimli ve uygun maliyetliydi ve modern inşaat tekniklerinde yeni bir dalgaya ilham verecekti. Sonuçta hem hafif hem de güçlü iki kule ortaya çıktı. Tamamlandıklarında dünyanın en uzunlarıydılar. Bunlar aynı zamanda başka bir nedenden dolayı da mimarinin kilometre taşlarıydı. İki kule, bir jet uçağının çarpmasına dayanacak şekilde açıkça tasarlanmış ilk gökdelenlerdi. Dünya Ticaret kulelerinin tasarımcıları, bir uçak çarpmasını göz önünde bulundurmuş olmalarına rağmen, bir uçağın yakıt yükünün etkisini öngörmemişlerdi. Hayatta kalan Britanya doğumlu Paul Neal, masasının yakınındaki asansör boşluklarından hızla akan jet yakıtının kokusunu nasıl aldığını anlatıyor. "Bunu fark ettim çünkü özel bir pilotum. Kokusunu aldığımı hatırlıyorum ve Dünya Ticaret Merkezi'nde yeri olmadığı için mantıksız olduğunu söyleyerek hemen göz ardı ettim." Hayatta kalan Bill Forney, 767 uçağının oturduğu yerden bir kat yukarıdaki Kuzey Kulesi'ne çarptığı anı hatırlıyor. "Bina sallanmaya başladı. İleri geri sallanmaya başladı. İlk kez gerçekten ölebileceğimi düşündüm. Altı ila on arası korkunç bir ileri geri hareketten sonra her şey bitti ve bitti." Dünya Ticaret Merkezi ultra hafif zeminlere sahipti ve merdiven boşluklarını ve asansör boşluklarını korumak için en yeni yanmaz 'alçıpan'ı kullandı. Bu iç yapının büyük bir kısmı, uçaklar düştüğünde buharlaşmış gibi görünüyor ve alttaki çelik, birden fazla yangının yoğun ısısına maruz kalıyor. Brian Clark, her iki kuleden de uçakların çarptığı yerden kaçmayı başaran dört kişiden biriydi. Dışarı çıkmak için dumanla dolu merdiven boşluğunu aşmak için parçalanmış duvarların üzerinden tırmandığını anlatıyor. "Alçıpan havaya uçmuştu ve merdiven korkuluğunun yanında duruyordu." "Kürekle kenara atmak zorunda kaldık" diyor. Hayatta kalan bir diğer kişi, pencere temizleyicisi Jan Demczur, alçıpanı o kadar yumuşak buldu ki, sıkıştığı asansörden kurtulmak için silecekle duvarı kazmayı başardı. İki kule ilk darbelere farklı tepki verdi çünkü çarpışmalar arasında önemli farklar vardı. İkinci darbe alan Güney Kulesi daha alçaktan vuruldu ve kulenin hasarlı bölgesi, üzerindeki binanın çok daha büyük bir ağırlığını desteklemek zorunda kaldı. Güney Kulesi kafa kafaya vurulmak yerine belirli bir açıyla vuruldu. Uçağın enkazı doğu duvarının iç tarafı boyunca sürtünerek kuzeydoğu köşesine yığıldı. Burada yangın yoğun bir şekilde yandı. Güney Kulesi'nin iç çekirdeğinde, uçağın yolundan en uzakta olan bir kaçış merdiveni sağlam kaldı. O zaman bile, biri Brian Clark olmak üzere yalnızca dört kişi onu aşağı indirmeyi başardı. Kuzeydoğu köşesinde ve doğu duvarı boyunca, katlar sıcaktan dolayı çökerken, katlarla dış duvar arasındaki bağlantılar kopmaya başladı. Zeminler, hem dış duvarları hem de iç çekirdeği destekleyen yapının önemli bir parçasıydı. Çarpmanın etkisiyle zaten zayıflamış olan ve artık desteklenmeyen Güney Kulesi'nin dış duvar sütunları, üzerlerindeki ağırlığı taşıyamıyordu. Doğu saatine göre sabah 9.59'da koptular. Kulenin üst üçte birlik kısmının tamamı daha sonra kuzeye ve doğuya doğru sallandı; Kulenin geri kalanının içindeki katlar aşağıdakilerin üzerine yığılmıştı. Aşağıya doğru giden yıkım dalgası (ilerleyen bir çöküş) artık durdurulamazdı. Bu sırada ilk vurulan Kuzey Kulesi hâlâ ayaktaydı. Kulenin çekirdeği kafa kafaya çarpmıştı ve çekirdek bu çarpışmadan çoğunlukla zarar görmemişti. Ancak doğrudan isabet istisnasız tüm kaçış yollarını kesti. Bu sırada Kuzey Kulesi'nin içindeki yangın çekirdeğe yayıldı. Yine sıcaktan dolayı katlar ve sütunlar arasındaki bağlantılar kopmaya başladı ama burada Kuzey Kule'de ilk kopan çekirdekteki bağlantılar oldu. Onu destekleyecek zeminler olmadığında çekirdek tek başına ayakta kalamazdı. İlk çöküşten 29 dakika sonra, Kuzey Kulesi'ndeki çekirdek dikey olarak çöktü ve kulenin geri kalanını da kendisiyle birlikte aşağıya çekti. İkiz Kuleler'in çöküşünün sonuçları rahatsız edici. 11 Eylül sonrasında modern hafif gökdelenleri daha sağlam hale getirmek için herhangi bir şey yapılıp yapılamayacağı artık yanıtlanması gereken hayati bir sorudur.