Royal Opera House: La Traviata (2009)

Renée Fleming şu anda piyasadaki en iyi sopranolardan biri haline geldi; ışıltılı bir kişiliğe ve kadife tonlu bir sese sahip, Strauss ve Çaykovski'nin eserlerinden daha zayıf bir şarkıcının oldukça soğuk ve klinik gelebileceği en güzel duyguları çekip çıkarabilen gerçek bir yıldız. Sesinin La Traviata'daki Violetta Valéry'ye bu kadar yakışacağını düşünmezdim ve alışmak biraz zaman alıyor, ama bence en azından, önde gelen bir diva bunu öncelikle vokal yeteneklerinin bir göstergesi olarak kullandığında her zaman orada olmayan duygusal bir kalple role ayrı bir nitelik katıyor. Richard Eyre'nin geleneksel ama etkili prodüksiyonunda Antonio Pappano'nun Kraliyet Opera Binası Orkestrası'nı yönetmesi de buna iyi bir şekilde hizmet ediyor.