The Film That Rises to the Surface of Clarified Butter (1968)

İki sanatçı grotesk karakterler yaratıyor; Bir şekilde kendine ait bir yaşamı olan, gerçek nesnelerle aynı mekanda var olan iki boyutlu çizimler. Film şunu soruyor gibi görünüyor: "Her film yapımı girişimi, gerçek dünyanın yanında sergilenen bir dizi tekrarlanan, bir zamanlar olumsuz olan görüntüler değil mi?"