Tomorrow’s Promise (1967)

"Yarının Vaadi, boşlukla ilgili bir film. Ekranda fiziksel olarak 'başlıyor', tersine dönüyor, […] birdenbire başka bir pozisyon alınıyor (tersine değil), bu sefer bir erkek figürü tarafından ve çok geçmeden, aynı bölümde, ters çevrilmiş görüntüdeki kız farklı bir pozla, 'ruh hali'ne takıntılı bir şekilde yeniden beliriyor. Sonra, ilkinden daha yoğun, daha parlak bir kamera içi kurgu oyunu ortaya çıkıyor, ters çevrilmiş. Bu bölümde ve sonuna kadar her bir sonraki bölümde, son bölüme göreli bağlantılar sağlayan birkaç ara kesit var: Bu aslında 'hikayedir'. Kahramanın ve kahramanının kendi tarzlarında anlatmaya çalıştıkları hikaye apofizdir; ancak 'resimler', net vizyonlar kelimelerin yerini alır. Filmim kesin gerilimler ve anlaşılır, düz bir anlatımla kurgulanabilirdi, ama benim amacım kişisel hayatımın kahramanını 'yeniden yaratmaktı. -Edward Owens